امروز به اين دليل كه چربي خون بالايي دارم به يكي از مراكز دولتي درماني رفتم ولي  به دليل اينكه صبح خيلي زود از خواب بيدار شده بودم خيلي سر حال نبودم اما پس از مدتي ،صحبت هاي بيماران در نوبت مرا به وجد آورد  ( به نظرم ما كه endخبريم توي اين محافل كم مي آوريم).
پيرمردي كه با 35 سال تلاش در يكي از ارگانها بازنشته بود رو به من كرد گفت اگر مي خواهي براي كسي از اين به بعد جوون دعاكني بگو "پس از بازنشستگي ات خداكنه سريع فوت كني" .
نفر بغلي كه جوان تر بود رو به پيرمرد كرد و گفت اگر يكي دوسال مانده هم بري بهتره چون تو مجلس ختمت همكارانت هم مي آيند و مجلس پر رونقي مي شه.
خلاصه هر كسي يك طوري دعاي پيرمرد و تفسير مي كرد .من هم كه حس رسانه اي بودنم گل كرده بود  نمي دونستم  چطوري جو را عوض كنم برگشتم گفتم الان كه همه چيز خوب شده  به بازنشستگان خوب مي رسند مثل كارت منزلت و كارت مترو  و....  وهزار تا تسهيلات ديگر كه يك دفعه همه به من حمله ور شدند گفتند اين موارد فقط جنبه تبليغاتي داره ما كه پا نداريم سوار اتوبوس و مترو بشيم اول مارا درمان كنند و خرجي مارا بدهند كه جلوي نوه ها و بچه ها و عروس و دامادهايمان خجالت زده نشيم بعد اين كار ها را براي انتخاب شدن خودشان بكنند.
يكي كه به نظر كمتر عصباني شده بود به سمت من آمد و با چهره اي متعجب گفت شغلت چيه .گفتم خبرنگار گفت زياد ادامه نده چون همه اينهايي كه گفتي براي ما دردي را دوا نمي كنه اگر هم ادامه بدي فكر مي كنند براي انتخابات اومدي تبليغ يك گروه خاصي را بكني  آزمايش و بده برو كه مردم اين جا همه عصبي هستند و بفهمند شغلت چيه كاري دستت ميدن كه بايد براي گچ گرفتگي شكستگي هات هم بري توي صف نوبت!!!!!.
پس از دادن نمونه ازمايش با خودم فكر كردم كه بالاخره چه زماني عدالت اجتماعي محقق مي شود؟